Biraz kel alaka oldu ama...

 

Lionel Messi.

Barcelona'nın ünlü futbolcusu..

Bayılıyor büyük D'm onu seyretmeye. 

 Hayat hikayesini anlattı da ,benim çok ilgimi çekti.

Durun,size de anlatayım.. 

Arjantin de doğuyor.5 yaşında babasının antrönörlüğünü yaptığı takımda futbola başlıyor.11 yaşındayken doktorlar tarafından büyüme hormonu yetersizliği teşhisi konuluyor, Aile çok fakir ..Tedavi masrafları ağır.

O dönemde Arjantin'de genç yeteneklerini araştıran Barcelona Kulübü Messi'nin olağanustu futbol yeteneğini fark ediyor ve Messi'ye tedavi masraflarını karşılamak üzere İspanya'da Barcelona Takımı'nın alt yapısında oynamasını teklif ediyor. Aile İspanya'ya taşınıyor.. Tedavisi yapılıyor..
Hayatı İspanya'dan sonra tamamen değişiyor.

O günden beri de Barcelona takımında top koşturuyor.

Hayat,neler sunabiliyor sana?
En olmadık zamanda,en umutsuzluğa düştüğün anda karşına olmadık şeyler çıkarabiliyor.
 Umudunu kaybetmemek,inanmak..
Ne kadar önemli değil mi?

İlginç bir hayat hikayesi iştee..

Ya da bana da öyle geldi.. 

Kaynak:Teknikportal

Görsel:Tık 

Ohhh canıma değsin...

Herkesin etrafında var mıdır?

Söyledikleri her sözü ok gibi yüreğine saplayanlar...

İçini acıtan,üzen,..

Bir an da böğrüne en güçlü yumruğu atanlar...

Ne zevk alırlar acaba..

Sen ,üzüleceğini düşünerek kırmamaya çalışırken birini,onlar nasıl böyle acımasız olurlar?

Off o kadar yoruldum ki bu tip insanlardan...

Yok,olmasınlar hayatımda..

Havadan Sudan...

Uzun zamandan sonra Pazar günü, bütün gün evdeydik..Upuzuunnn bir kahvaltı ettik.
İlk defa doğru dürüst bir gazete keyfi yaptım,...Eklerin içinde bir de ne göreyim..
Macro Market'in  ürün broşürü .Sadece ben mi bayılıyorum bilmiyorum ama..Hayran hayran seyrediyorum.. O peynirler,çikolatalar...Ye beni diyor sanki..
Tabi bu iştah artışımın evdeki tartı ile hiç alakası yok..Zavallıcık üzerine zırt pırt çıkan ağır beden karşısında dayanamamış, 20-25 kilo kadar az gösteriyor...:))) O kadar hoşuma gitti ki..İlk defa bir alet bozuldu diye üzülmedim,neden acaba??? :)))...

Sonra oturdum,Atlas'ın 55 harika doğa alanından bahsettiği kitapçığı inceledim..Ne kadar çok yer varmış gidilmeyen..Notları aldım pembe defterime..:)
Daha fazla boş oturmayayım dedim.Acemi Aşçı'nın şiddetle önerdiği şu keki yapmaya karar verdim.
Hatta Cuma akşamı gourmet kakaomu bile aldım ..Tam yapacakken şevkim gitti,bekledim,bekledim gelmedi... :))))
Yani anlayacağınız bana evde oturmak pek yaramadı... İştah tavan yaptı...

Sonuç;
Beni bu havalar mahvetti.. :)))

Balık gibi hafızan var senin, ba-lık... :)))

Geçen gün biri beni eklemiş facebook'tan..Resmi yok ama isim tanıdık..O kadar da ortak arkadaşımız var ki..Ayıp olmasın diye ekledim listeme...Çok sıcak bir merhaba demiş.Ben de cevap olarak aynen şu kelimeleri yazmışım:

'Zülfiyeciğim,vallahi uzun zaman oldu.. Burdan da olsa seninle bağlantı kurmak güzel.
Bizden de selamlar size..
Sevgiler..'

Yaklaşık 1 aydır Zülfiyeciğim aşağı,Zülfiyeciğim yukarı...Ta ki bugüne kadar...
Bir arkadaşımız, hani küçük küçük fotoğrafların olduğu sınıf fotoğrafları vardır ya,onu koymuş ...
Bir baktım ki ne göreyim?

Ayol,bu Zülfiye,benim ilkokul 1.sınıf öğretmenimmiş....

Felaketttt,ben ne yapacağım ya?
Off Allahım...
Kırdığım pota bak....

İlkaycığım,beni anlıyor musun şimdi?

Eeee,kendimle dalga geçmeye devam edeyim o zaman?
Bu şiir Ahmet Selçuk İlkan'dan bana gelsin,...
UNUTTUM.:))))

Bazen...

Bazen çok bunalırsın..

Sarmıştır etrafını kara bir bulut,başını göğe kaldırırsın,göremezsin gökyüzünü..

Kimi zaman işini,kimi zaman eşini,sevgilini takarsın kafana..

Kitap okumak istemezsin,dışarı çıkmak istemezsin ,giydiğini beğenmezsin,saçını beğenmezsin.

Fark etmezsin etrafında olan güzellikleri.

Mutsuz olmaya kodlaanmışsındır o an. Olursun da,bir onu çok güzel becerirsin..

Sonra bir an gelir,bir şey okursun,ya da bir şey duyarsın..

Dan diye vurulur suratına..

Sıkıldığın şeylerin ne kadar yersiz olduğunu,mutlu olmak,şükretmek için  ne çok sebebin olduğunu anlarsın.

O kör gözünü açan  meleğin hep yanında olmasını istersin.

Mutluluk,huzur  hep yanında,

bunu fark etmelisin..

Yok yok herşeyin sebebi bu havalar...

Hani aynada kendini zayıf görürsün, bir tartıya çıkarsın ,aynı baktığın aynada,kendini şişman görürsün ya,

Ya da kendini iyi hissedersin,yapmışsındır da kendince güzel bir makyaj,bir boşboğaz çıkar 'Bugün biraz solgun görünüyorsun.Bir sıkıntın mı var?' der ya,

Ya da aylarca rejim yaparsın,verirsin kiloları,farketmezler de, 500 gr alsan "Şekerim biraz kilo mu aldın sen?" derler ya,

Hani her zaman kendine dikkat edersin de ,kendini pek bakımsız hissettiğinde,seni o halde görmesi istemediğin kişiye, o halinle yakalanırsın ya,

Hani bunlar olunca,bir anda böğrüne bir yumruk yemiş gibi olursun ya....

Sanra o gün kendini pek bir mutsuz hissedersin yaa....

İşte moralim yumruğu aldı,yerlerde geziniyor......
Hakem geliyor....
10-9-8-7-6.....
Nakavt....

Olmayınca Olmuyor..

Ne kadar uğraşırsan uğraş..Bazı şeylerin zamanı gelmedikçe, olmuyor..

Önemli olan doğru zamanda, doğru parçayı yerine oturtabilmek...

Sonrasında,yapılacak tek şey....

Beklemek...

Ahh Mario,şu düşündürdüklerine bak...

Yıllar evvel,"Yasemin'in Penceresi'nden" programına katılmıştı Beyaz.Hayat hikayesini anlatırken babasının hastalığından bahsetmiş,yaşadıkları sıkıntıları anlatmış,gözleri dolmuştu.Çok samimi gelmişti anlattıkları. O gün bugündür pek severim kendisini.


Bir de Mario Frangoulis'i severim. Ne alaka demeyin.. Bundan 2-2.5 sene evvel Ayşe Arman'la bir röportajını okumuştum. Hayat hikayesi pek dokunmuştu bana..Okumak istersen buraya bir tık.

Hikayesini okuduktan sonra düşünüyor insan... Çocukken neler atıyorsun içine, hangi sahneler kazınıyor beynine.

Herşeyin düzgün gitmesine çalışırken, bir yerlerde hata yapıyor muyuzdur acaba?

Çocuğunu yetiştirirken,istemeden sebep oluyor muyuzdur bazı sahnelerin kazınmasına?

Bir iki adım önden gitmeli hayatta,durup geriye bakabilmek için,yaptıklarını önceden tartmak için,o küçücük beyinlere kötü hatıraların kazınmaması için,


Çocuğun için,onun geleceği için..


Mümkün mü?


Mario ile tanışmak istersen buraya bir tık.

Sen nerden çıktın?

Küçükken çok usluydum ben. Annem, ne derse yapan,bir kaş kaldırdı mı kaçacak delik arayan. Çekingendim de,öyle her ortama kolay kolay giremeyen. Kendi kendime işimi de pek halledemezdim, hep arkamda annem,babam. Sonra,büyüdüm,serpildim,zaman aldı,üzerimden zor attım o çekingenlikleri.

İstedim,itiraf ediyorum istedim.Benim kızım yaramaz,zıpır,tuttuğunu koparan olsun istedim,annesine benzemesin istedim. Kendi tarzı olsun istedim,herkesin giydiğini giymeyen..

Bütün yaramazlıklarının sebebi benim işte,her sabah evden çıkamama sebebimizin.Yok bununla şunu giyeceğim,yok bunun rengi onunla uymuyor,bunu giymem diyen bir kızım var şimdi.
Bu renk maymun olur mu dediğimde,karışma anne ben böyle boyayacağım diyen bir tontonum var...

Kaşındım biliyorum ama farklı olsun istedim be blog.

Müjde...

Bayramınız nasıl geçti bakıyımmm?

Benim mi muhteşem..Güya ben bu bayramda bol bol gezip, Pazar günü Galata kültür turuna katılıp, bir sürü foto çekip,size gösterecektim ama, bazı sebeplerden dolayı tam anlamı ile yan gelip yattım. Ama ne yatma. Geçen Salı, spor ertesi, önemsemediğim bel ağrım, bayramın ilk günü çok şiddetli bir ağrıya dönüştü. Resmen kilitlendim, bıçak sapladılar sanki belime, sonra da elde kolda uyuşmalar...

Acile gidildi, bir güzel MR çekildi. Bayram sebebi ile doktor olmayınca,teşhis de bu sabaha kaldı..

Ve müjdeeee.. Nurtopu gibi iki tane fıtığım var artık.

15 gün fizik tedavi sürecinden sonra, yüzme verdi doktor. 3 ay da fitness yasaklandı. En çok da buna üzüldüm yani. 6 senedir düzenli spor yapan ben, 3 ay spor yapmadan ne yapacağım bilmiyorum.

Bu arada bildiğiniz, Avrupa Yakası'nda, Nişantaşı civarına yakın, şöyle güzel,temiz kapalı yüzme havuzu var mı? Pek memnun olurum önerileriniz olursa..

Not: Biliyorum fotonun konumuz ile hiççç alakası yok, ama hoşgörün, koyacak birşey bulamadım :)))))

Bayan olmak zor..

Her sabah evden çıkmam bu kadar kolay olsa..

Bir anda, istediğim kıyafet üzerimde,

Yüzümde süper bir makyaj,

Saç,baş yapılı...



Olur mu?????????